Donderen.nl

'Rondje Donderen': al vierhonderd verkocht!

Trots zitten ze naast elkaar aan de keukentafel, Janke Tolner en Hillebrand Keun. Voor zich een paar vellen papier met daarop de wapenfeiten van de Werkgroep Oud Donderen: organiseert inloopavonden, zoekt fotomateriaal, verzamelt documenten en krantenknipsels. Maar het allerbelangrijkste is toch wel het boek dat onlangs het licht zag. Rondje Donderen, een wandeltocht door alle straten en straatjes, met veel foto's, historie en wetenswaardigheden.

Van de zeshonderd exemplaren zijn er al vierhonderd verkocht!

Janke is bescheiden, bekent dat ze ook wel eens lekker op pad is geweest met de fietsclub als er eigenlijk vergaderd had moeten worden. Hillebrand is de echte doorzetter geweest, ging gewapend met harde schijf naar z'n werk om in zijn pauze verder te werken aan het boek. Maar eigenlijk heeft toch iedereen die op de titelpagina staat een hele belangrijke steen bijgedragen aan Rondje Donderen: Jan Boer, Roelof Huizing, Gerard Sandker, Mina Tienkamp, Jans van der Velds, Rob Vleesblok, Janke en Hillebrand en natuurlijk de schrijver, Jan Zuurd.

Hillebrand vertelt: "In 2003 besloot de Belangenvereniging dat er een werkgroep Oud Donderen moest komen, naar voorbeeld van omliggende dorpen. Bij de oprichting sloten een man of tien zich aan, daaruit is een redelijk constante groep ontstaan, een mix van Donderboeren en nieuwe bewoners." Gewapend met een van tevoren vastgestelde lijst vragen begon de club zo snel mogelijk met interviews, om geen kennis verloren te laten gaan. Piet Postema liet zich ondervragen, net zoals onder andere Rika Groenwold-Hoving, Geert Pieters, Harmannus Lammers en Riek Beijering-Ham.

Andere werkgroepleden, zoals Janke, stortten zich op het verzamelen van beeldmateriaal. Janke: "Ik ben gek met oude foto's." Hillebrand: "We hebben er zo'n 1200 bij elkaar gescharreld." Dat ging niet altijd even gemakkelijk, vertelt Hillebrand. "Mensen die het leuk vinden sturen wel foto's, maar er zijn ook mensen die hun foto's vasthouden. Je mag ze wel scannen, je mag ze wel kopiëren, maar je mag ze niet meenemen. Die zijn bang geworden door eerdere ervaringen, dat ze foto's zijn kwijtgeraakt."

Iedereen binnen de werkgroep heeft zijn of haar taak, werkgroep-lid Rob Vleesblok houdt zich bijvoorbeeld bezig met het verzamelen van krantenknipsels waarin het woord Donderen voorkomt. Janke en Hillebrand zijn vooral enthousiast over de inloopdagen. "De voorbereidingen zijn erg leuk, vertelt Janke. "We duiken in oude foto's, kiezen per onderwerp welke foto's we ophangen, welke we neerleggen, kortom iedereen zoekt uit wat-ie leuk vindt." Hillebrand: "Maar het mooiste van de inloopdagen is het contact met de oud-inwoners. Die komen uit het hele land naar de inloopdagen. We weten ondertussen waar ze zitten, sturen ze een mailtje en dan is het net een reünie."

Het idee voor het boek Rondje Donderen kwam voort uit de twee dia-avonden. "We trokken volle zalen", vertelt Janke. "Daar moeten we meer mee doen, dachten we toen." Het boek mocht beslist niet lijken op het vorige boek dat over Donderen was gepubliceerd, vond de werkgroep. Dat boekje, Van Donderen en Donderboeren, ging vooral over de school. Rondje Donderen moest een fotoboek worden, met begeleidende teksten. Hillebrand: "We hebben er bewust heel veel personenfoto's in gestopt. Dat maakt het veel herkenbaarder voor mensen. Daardoor is het ook een gemakkelijk leesbaar boek geworden, da's ook gemakkelijk voor oudere mensen. " Voor de teksten kwam de werkgroep al snel uit bij oud-Donderboer Jan Zuurd, die immers ervaring had met schrijven. "We waren heel blij met Jan", benadrukt Hillebrand. "Hij begon al meteen de volgende dag."

Waarom Rondje Donderen? Hillebrand: "We beginnen in het café en maken een wandeling door het dorp. Als we over de over de es lopen dan maken we een uitstapje naar de landbouw, de veeteelt, de jacht. In het boek is bewust een gedeelte opgenomen over De Commanderij, of Huis, te Bunne, verklappen Janke en Hillebrand. Voor wie het boek nog niet heeft gelezen: Dat is een orde die voortkomt uit het klooster dat ooit in Bunne stond. Dit klooster, Commanderij van de Duitsche Orde genoemd, was in het bezit van de Ridders van de Duitsche Orde. Vroeger verleenden deze ridders hulp aan zieken, gewonden en hulpbehoevenden. Tegenwoordig is het een fonds dat diverse sociale projecten steunt met vermogen uit de opbrengst van landerijen. Het geld wordt besteed in die gebieden waar de orde historische banden mee heeft. Omdat de Orde ook bezittingen had in Donderen – en dus historische banden – hoopt de werkgroep een subsidie binnen te kunnen halen van dit adellijke fonds.

Er zijn veel reacties binnengekomen op het boek. "Allemaal goeie", lacht Janke. Oud-inwoner Harm Kuipers bijvoorbeeld, wereldkampioen allround schaatsen in 1975, stuurde vanuit Maastricht een mailtje met prijzende woorden. Schaatscoryfee Jantje Venekamp-Tienkamp – in 1963 kampioen van Nederland op de kortebaan en veertien keer kampioen van Drenthe – zei: "Nou Janke, hartstikke mooi hé?!" De werkgroep Oud Donderen hoopt met Rondje Donderen mee te kunnen dingen naar de prijs die de Drents Historische Vereniging uitlooft voor bijzondere prestaties op het gebied van de lokale of regionale geschiedenis van Drenthe, de 'DHV-prijs voor de Drentse geschiedenis'.

En hoe nu verder met de werkgroep Oud Donderen? Janke: "We moeten eerst het archief bijwerken, alles ligt door elkaar. En volgend jaar vieren we het 600-jarig bestaan van Donderen, daar zullen wij ook aan meewerken".

Helen en Marieke